اصلا حواسم نیست که فرصت ندارمخیلی برای بندگی همت ندارم اینقدر زیر خاک خوابیده اند مردمچشمی برای دیدن عبرت ندارم امروز و فردا می کنم هنگام توبهحالی برای ترک معصیّت ندارم ارزان خودم را باختم در دار دنیا

سالی گذشت اما تو را پیدا نکردمفکری به حال این دل رسوا نکردم شرمنده ام آقا، برای دیدن تواین چشم های خشک را دریا نکردم پر دارم اما پر نمی گیرم به سویتبند گناهم را ز پایم وا نکردم همت برای ترک معصیّت ندا

ی حسرت دیدار تو در سینه ی ماای عشق تو آبروی دیرینه ی مابرگرد و غبار دل ما را بتکانزنگار گرفته روی آئینه ی ما وحید محمدی

باران شروع شد، همه جا را صدا گرفتپس کوچه های قلب محمد صفا گرفتنوری وزید در وسط کوچه های شهرعطری شبیه سیب بهشت خدا گرفتگل کرد روی فاطمه بر روی مصطفیجبریل روی دستِ قنوتش دعا گرفتآرامشی به وسعت دریای ماد

شاخه های ثمرت خورده به دیوار گلمناله های جگرت خورده به دیوار گلم هر زمان از در این خانه گذشتم گفتم:که همینجا پسرت خورده به دیوار گلم گریه بر محسن شش ماهه ی مظلوم کنیهر زمان که نظرت خورده به دیوار گلم

و الشّمر جالسٌ نفس انبیا گرفت خورشید تیره گشت و دوباره هوا گرفت دارد تمام عرش خدا می خورد زمین و الشمر جالسٌ همه عالم عزا گرفت والشمر جالسٌ همه جا زیر و رو شده خنجر به روی حنجر آقای ما گرفت و الشم

حرفی که دارم با شما گفتن ندارد این حرف های بی صدا گفتن ندارد این دردها درمان ندارد غیر وصلت این غصّه ی بی انتها گفتن ندارد چشم گنهکار من و دیدار رویت دردی که باشد بی دوا گفتن ندارد هر بار

اشک و مناجات و دعا را دوست دارم این حالت خوبِ بکا را دوست دارم من دین خود را از رسول الله دارم زهرا، علی و مجتبی را دوست دارم مشهد، حرم، پائین پا، صحن گهرشاد این گنبد و گلدسته ها را دوست دارم از تو چه

دارد دوباره رنگ می بازد حنایم پس با چه رویی سوی تو آقا بیایم دریا تویی، مولا تویی، آقا تویی تو من دست خالی آمدم، آقا ... گدایم راه گلویم را دوباره بغض بسته آقا ببین که در نمی آید صدایم دستی بکش بر این

هزار مرتبه شکر خدا که شیعه شدیم به سینه مُهر ولای علی نشانه زدیم غلام خانه ی اولاد مصطفی هستیم و دل به ریشه ی خاکی چادری بستیم، که گفته اید دو عالم گدای مادر ماست که خلق عالم و آدم برای مادر ماست به ل

ای ابتدای غربت بی انتها فراتای شاهد همیشگی ماجرا فراتبا دسته بسته رفتم از این کربلا فراتبا داغ مانده بر دلم از یار رفته ام واللهِ پیر کرده مرا در جوانی امخرده مگیر نیلی ام و ارغوانی امدانی چرا چنین شده قد کمانی ام؟تا شام رفته ام، سر بازار رفته ام آ

گفتیم کربلا... دلمان بی هوا گرفت آری دل غریبه و هر آشنا گرفت یادش بخیر، یک دهه از داغ روضه ها ناله زدیم پای تو تا این صدا گرفت ای خوش به حال آنکه نگاهت گرفتش و ای خوش به حال آنکه برات از شما گرفت ای خوش به حال آنکه ز دستان فاطمه یک اربعین زیارت کرببل

من آن عقیله، بضعه ی پاک بتولممن روضه خوان مقتل آل رسولممن کوه صبرم، داغِ غم بسیار دیدممن مادرم بین در و دیوار دیدممن فرق خونین پدر را دیده ام... آهدر طشت خون، لخته جگر را دیده ام... آهای وای من دیدم تمام صحنه ها رابالای تل، غوغای شمر و ضربه ها رامن ک

السلام علی الحسین نانی برای ما به نوایت درست کندردی برای ما به دوایت درست کن از بیرق عزای تو تا نور می رسیمما را به لطف شال عزایت درست کن جنس خراب این دل ما با تو جور نیستما را برای درک صدایت درست کن ده ماهِ سال حال دل ما خراب بودما را در این دو ماه عزایت درست کن این چشم های خشک و دلِ سنگ و خسته راب...

آورده ای دوباره بدهکارمان کنیفکری به حال غم زده و زارمان کنیاینجور که دوباره به ما راه می دهیاصلا بعید نیست طلبکارمان کنیبا اینکه ما به دست تو پرونده داشتیمیک دم نخواستی تو خدا، خارمان کنیتو مهربان ترینی و اصلا نمی شودبا آتشِ جهنمت، آزارمان کنیما را زمین زده است گناهان بی شمارباید که فکرِ این دل بیم...

سفره دارد جمع می گردد، گدا را عفو کنباز هم خوبی کن و این مبتلا را عفو کن دیگر از این توبه ها دارم خجالت می کشمیا رب این شرمنده غرق خطا را عفو کن بر در این خانه من بهر امیدی آمدمپس، نگیر از من تو این حال و هوا را، عفو کن دست خالی آمدم، با دست خالی می رومیا کریم این روسیاهِ بی نوا را عفو کن پیش مردم آ...

از من نخواه با تو نباشم دقیقه ای دق می کنم بدون محرّم دقیقه ای بگذار کنج روضه کنارت نفس زنم شادی همیشه هست ولی غم دقیقه ای من حاضرم که هستی خود را عوض کنم با سایه سار بیرق و پرچم دقیقه ای واللهِ یا حسین ، برابر نمی شود شش گوشه ی تو با همه عالم دقیقه ای اصلا چه می شود که بخوانی کنار خود مثل زهیرِ خست...

گریان روضه های توأم یابن فاطمهدلبسته ی هوای توأم یابن فاطمه جز عشق تو به درد دل من دوا نبودسرخوش از این دوای توأم یابن فاطمه خیر کثیر ما به خدا گریه بر شماستممنونِ این عطای توأم یابن فاطمه بیمار می شوم که تو تربت به من دهیدر حسرت شفای توأم یابن فاطمه هر صبح و شام بر غم تو گریه می کنمدلخونِ ماجرای تو...

برای شب لیلة الرغائببا غلام رو سیاه، ای یار خوبی می کنیبا نمک نشناس ها هر بار خوبی می کنیبا بدی و بی وفایی ها تو می سازی فقطاین بدی را می کنی انکار، خوبی می کنیمن گرفتار دل بیمارم و حالم بد استتو پرستاری و با بیمار خوبی می کنیروز و شب با اینکه من، ای مهربانِ من، تو رامی دهم با هر گناه آزار، خوبی می ...

نفس نفس نفست عطر ربنا داردقنوت نیمه شبت ذکر آتنا داردبه عمق معرفت واژه های جامعه اتهجا هجا کلماتت دَم از خدا داردکریم، ابن کریمی و عالمی آقابه دامن کرمت دست التجا داردکبوترانه پریده در آسمان شمادلی که حسرت سرداب سامرا داردمن از هوای گدایی درگهت مستمگدای سامری ات میشوم ... صفا داردفدای نام تو یا ایها...