بیت های سوخته

مناجات و گریز به روضه حضرت علی اصغر علیه السلامتا گناه آمد زمینم زد، دلم را غم گرفتمادری از راه آمد، دست من را هم گرفتروزگاری چشم هایم زمزمی از اشک بوداز دو چشمم اشک را، این معصیت کم کم گرفتتوبه ام توبه نشد، اما تو راهم داده ایبین خوبان خدا، چشم تو من را هم گرفتمطمئنم آدم از گریه به جایی می رسداشک ارثی بود که ذریه ی آدم گرفتمن به شوق دیدن روی تو ای حسن تماممرگ را در لحظه ی مردن بغل خواهم گرفتدست شستم از همه دنیا و دل بستم به تودست عباس آمد و روی سرم پرچم گرفتگم نخواهد کرد راه بندگی را هر کسییک ن بیت های سوخته...ادامه مطلب

مناجات و مرثیه امام جواد علیه السلامکارم به لطف تو به گدایی نمی رسدبی تو گدا به نان و نوایی نمی رسدوصف تو در خیال نمی گنجد ای بزرگتنها مقام تو به خدایی نمی رسدحال و هوای نوکرتان رو به راه نیستاز سمت کاظمین هوایی نمی رسد؟نه دِعبِلم، نه حِمیَری ام، نه فَرَزدَقَمبیچاره ام... به من که ردایی نمی رسدابن الرضای من، به خدا دوست دارمتجز این صدا ز سینه صدایی نمی رسدچشمم به راه توست دم مردنم بیاجانم به لب اگر تو نیایی... نمی رسدآه ای جوان شهر چه کردند با دلتآه از جگر نکش که دوایی نمی رسدگم شد میان هلهله ها بیت های سوخته...ادامه مطلب

غزل ابتدای جلسه و گریز بهروضه شب عاشورا، محرم ۱۴٠۳ابتدا گریه'>گریه انتها گریهمی کُشد آخرش مرا گریهگریه گریه، همیشه می چسبددر علن گریه در خفا گریهمدتی هست دائم الاشکمبی صدا گریه،با صدا گریه(زخمی ام التیام می خواهم)*مرهمِ دردِ بی دوا گریهغزل و اشک، یار دیرینندبه غزل می دهد صفا گریهغزل است این؟بعید میدانمواژه واژه هجا هجا گریهاز ازل، از همان نخست خداناف مارا بریده با گریهآخرش بی بهانه، بی علتمی رود سمت کربلا گریهحرف گودال شد، چه باید کرد؟ در دو راهی مرگ یا گریهشاه از روی زین زمین افتادشد تمامیِ ما سوا گریهتا که افتاد، مادرش غش کردخواهرش ناله زد و ما گریهچقدر کار شمر طول کشیداز سرِ ظهر تا عشا گریهمی کند کندیِ سرِ خنجربه سری که شد از قفا... گریهحامد محمدیوحید محمدی*این مصرع از آقای برقعی است. بیت های سوخته...ادامه مطلب

مناجات با امام حسین علیه السلام وگریز به روضه ی حضرت رقیه (س)محرم ۱۴٠۳مُهر کرده روی قلب ما خدا اسم تو رااز همان اول بلد بودیم ما اسم تو راهر زمان در کارمان گیر و گره افتاده استیا ابوفاضل مدد گفتیم یا اسم تو رارزق و روزی همه ایل و تبارش می رسدمی بَرد هر لحظه، هر ساعت گدا اسم تو راراهمان کوتاه شد، درها به رومان بازهر زمان گفتیم بعد از ربّنا اسم تو راآن زمانی توبه ی آدم قبول افتاد کهدر میان گریه هایش زد صدا اسم تو راپا به پای گریه کن ها خواهرت هم گریه کردکربلا شد هر کجا بردیم تا اسم تو راای فدای آن شهیدی که کنار علقمهبعدِ یا زهرا صدا زد ابتدا اسم تو راخوش به حال زائر صاحب دلی که می شنیداز در و دیوارهای کربلا اسم تو راهر شب آوردیم به دستور"فابک للحسین"، دست کم بین گریز روضه ها اسم تو رابارهای بار در متن مقرّم دیده امپاره پاره قطعه قطعه زیر پا اسم تو راحا و سین و یا و نونَ ت نامرتب شد حسینپس مرتّب گریه کردم هر هجا اسم تو راقسمتش یا کعب نی میشد وَ یا سیلیِ زجردخترت می بُرد آقا، هر کجا اسم تو راوحید محمدی بیت های سوخته...ادامه مطلب

شعر روضه حضرت ابالفضل علیه السلامتاسوعای محرم ۱۴٠۳زبان حال حضرت زینب(س) بعدِ تو خیمه ی ما غرق عزا شد، بد شدکمر شاه که از داغ تو تا شد، بد شدلشکر نیزه و شمشیر و عصا ریخت سرتاز تنت دست جدا... دست جدا شد، بد شدبین ابروی تو را فاصله انداخت عمودفرقت ای ماه بنی عشق دو تا شد، بد شدشاهِ تنها شده بعد از تو، زمین گیر شد ووسط گودی گودال چه ها شد... بد شدشمر فهمید که عباس ندارم... شر شدقائله دور و بر خیمه به پا شد، بد شدرفتی و بعد تو ای سرو دل آرا، به حرمپای شمر و شبث و حرمله وا شد، بد شداحترامم سر جا بود ولی بعد از تواین اسارت که چنین قسمت ما شد، بد شدسر تو رفت به نیزه، سر ما داد زدندبه خدا خون به دل آل عبا شد... بد شدسر هر کوچه و بازار به ما خندیدندعاقبت خواهرت انگشت نما شد، بد شدوحید محمدی بیت های سوخته...ادامه مطلب